~ LuCKyM4N ~

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาข่าวแบงค์ปลอมระบาด เป็นข่าวที่ฮือฮา

แบงค์จริง ต้องสักกลม ๆ ที่หัวไหล่ และตามแขน 

ก็ออกแนวปัญญาอ่อนกันไป ไอ้บ้า เค้าหมายถึงแบงค์  ธนบัตร เงิน อ่ะไม่ใช่แคลช วงแบงค์ เอ๊ย แบงค์ วงแคลช

ผมเคยนึกสงสัยสนุก ๆ ว่า ไหน ๆ จะทำปลอมแล้ว ทำไมไม่ทำซะให้เหมือนไปซะเลย

จะมารอยนู้น ไม่มี ลายนั้นไม่มี  ทำไม

คำตอบที่เป็นสาระ คงตอบได้จนกระจ่าง

แต่ผมชอบคำตอบแบบไม่เป็นสาระ 

ถ้าทำเหมือนแบงค์จริง เค้ากลัวตัวเองจะหยิบผิดเอาแบงค์จริงไปใช้สิ  ฮา..

นึกถึงของปลอมอย่างอื่น ผมนึกตลก แผ่น MP3 จะมีข้อความเขียนไว้ที่ซอง

"ของแท้ต้องเป็นแผ่นปั้มเท่านั้น"

นึกในใจ โอ้โห ของมึงก็ปลอม ยังมากลัวคนอื่นมาปลอมอีก

คราวหลังติดป้ายเลย "ปลอมของแท้"

 

 

 

 

 

ความเบื่อหน่าย (Boredom) หรือ เบื่อ (Boring) เป็นภาวะอารมณ์หนึ่งของมนุษย์ ที่รู้สึกไม่พึงพอใจกับสภาวะที่เป็นอยู่ หรืออยากเปลี่ยนแปลงสภาวะแต่เปลี่ยนไม่ได้ หรือการไม่มีสิ่งเร้าหรือแรงบันดาลใจมา กระตุ้น หรือเป็นสภาวะที่ไม่ยินดียินร้ายกับสิ่งใด จึงทำให้เกิดความเบื่อหน่าย ซึ่งภาวะอารมณ์นี้จะเกิดแต่เพียงช่วงหนึ่ง แต่ก็อาจหายไปได้เอง นอกจากนั้นยังมีคำที่มีความหมายคล้ายกันเช่น เซ็ง, กร่อย เป็นต้น

 สาเหตุทางจิตเวช

• ไม่มีความสนใจในสิ่งที่ทำ หรือกำลังจะทำ
• ไม่มีสิ่งเร้า แรงจูงใจ แรงบันดาลใจ

[ข้อมูลจาก วิกิพีเดีย]

 เบื่อ เป็นความรู้สึกที่ไม่ได้เกิดขึ้นแบบรุนแรงและเฉียบพลัน แต่มันค่อยๆที่จะคืบคลานมาหาเรา
ใช้เลาในการสะสมจากความรู้สึกในระยะหนึ่ง จนกลายเป็นความเบื่อที่เราไม่ต้องการ
ความเบื่อที่มาเยี่ยมเยียนเราเป็นบางครั้งบางคราว
นั้น เรามีวิธีและเทคนิคง่าย ๆ ในการกำจัดมันไปให้พ้น
คือ การลองสละเวลาที่ใช้ไปกับความรู้สึกเบื่อ-หน่าย ลุกขึ้นมาทำในสิ่งที่ไม่ได้เคยทำมาก่อน หรือสิ่งนั้นคุณอาจเคยทำเมื่อนานมาแล้วก็ได้ เป็นเรื่องใกล้ๆตัวไงคะ คุณสามารถทำได้โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาคิดถึงในเรื่องที่จะเป็นเรื่องแปลกๆมาก นัก
กิจกรรมใดที่สามารถสร้างความสุขให้คุณแม้จะเล็กน้อย คุณสามารถที่จะลองเขียนเป็นรายการออกมาดูได้ วันนี้ดิฉันได้นึกถึงในเรื่องง่ายๆ มาเป็นตัวอย่างให้คุณได้เลือกลองทำดู

-- ดูหนัง การที่คุณมีงานทำมากมายจึงทำให้คุณลืมไปเลย ทั้งๆที่คุณชอบการดูหนังมากที่สุดอย่างหนึ่งที่เดียว ลองซื้อตั๋วเข้าไปดูหนังซิคะ

-- ส่งของขวัญ การส่งจดหมาย โปสการ์ด ไปให้เพื่อนเก่าๆ คุณอาจได้ความรู้สึกที่ดีดีกลับมาก็ได้

-- นั่งรถไฟไปจังหวัดใกล้ๆ นั่งแบบไป-กลับภายในวันเดียวบรรยากาสที่แปลกไปอาจทำให้คุณหลุดจากการจำเจที่ น่าเบื่อได้ เราไม่ได้นั่งรถไฟทุกวันซะที่ไหน

-- หาของอร่อย ตระเวนไปหาร้านอาหารอร่อยๆ รับประทาน ลิ้มรสอาหารให้เพลินไปเลย แต่อย่าลืมว่า อย่าทำบ่อยไม่งั้นน้ำหนักเพิ่มอีกแน่

-- จัดของในตู้ ในตู้ที่มีพวกหนังสือเก่าๆ รูป-ภาพเก่าๆ อาจเป็นของสะสมเล็กๆ น้อยๆ คุณอาจสัมผัสได้ถึงความทรงจำเก่าๆ ที่ดีดี ที่มีอยู่ในตู้ก็ได้

-- จับพู่กันวาดรูป ถึงแม้คุณจะวาดไม่เป็นเลย แต่การที่ได้ป้ายสีสันลงบนกระดาษ ความสวยของสีเหล่านั้นจะช่วยให้เราสดชื่นจนอาจจะติดใจในฝี-มือของตัวเองจนทำ เป็นประจำก็ยังได้

กิจกรรมง่ายๆเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของอีกหลายๆกิจกรรมที่คุณสามารถทำ ได้ในวันที่คุณนึกเบื่อๆ ขึ้นมาหากมีเคล็ดลับดีดีแก็อาการเบื่อลองบอกมาเพิ่มเติมอีกก็ได้นะคะ แนะนำติชมและโหวดกันมาบ้างนะคะสำหรับบทความนี้ ขอบคุณค่ะ

[Credit http://www.expert2you.com/view_article.php?art_id=304]

เรื่องราวประหลาด ๆ นี้ มันเกิดขึ้นกับผม ตอนนี้ก็ยังงง อยู่เลย

หลังจากที่ผมนอนไม่หลับมากว่า 3 วัน ได้นอนแค่3-4 ชม. ต่อ วัน

เมื่อวาน ผมผลอยหลับไปตั้งแต่ 1 ทุ่ม

ผมรู้สึกตื่นขึ้นมาอีกที 5 ทุ่มกว่า ๆ รู้สึกว่านอนไปนานมาก เพิ่งจะ 5 ทุ่มเองหรอวะ

ร้อน + เหนียวตัว เนื่องจากยังไม่ได้ไปอาบน้ำ เลยลุกไปอาบน้ำ

ระหว่างกำลังนั่งเช็ดตัว โทรศัพท์ที่หัวเตียงผมก็ดังลั่นขึ้น

"มึง ช่วยโทรหาแฟนกูหน่อยดิ่ กูโทรไปแม่งไม่รับสายกูหว่ะ"

"เออ มึงเอาเบอร์มาดิ่"

"มึงแกล้งขอสายใครก็ได้นะ ทำเป็นว่าโทรผิด แล้วกลับมาหากูนะว่ามันรับสายป่าว"

ผมก็กดเบอร์ตามที่มันบอกแล้วกดปุ่มโทรออก...

ผมต้องตกใจเพราะว่า หน้าจอผมมันขึ้นว่า

 

Calling.........

"อีโรคจิต"

 0812345678

 

[ประมาณ 1 เดือนที่แล้ว]

"สวัสดีค่ะ คุณชื่ออะไรค่ะ แล้วอยู่ที่ไหน"

"เื่อ่อ.... มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?" ผมตอบ

"คือว่าเรามีเรื่องให้เธอช่วยหน่อยอ่ะ คือว่ามีคนจะมาจีบเรา เราจะให้เบอร์เธอไป แล้วเธอช่วยบอกเค้าหน่อยนะว่าเธอเป็นแฟนเรา อย่ามาจีบ ช่วยหน่อยนะค่ะ"

"คงไม่ได้อ่ะครับ ผมคงไม่มีเวลาขนาดนั้น โทรไปเบอร์อื่นเถอะ" ผมตอบ

"ทำไมอ่ะ.........." เสียงเธอฟังดูเหมือนช๊อกไป ฟังดูเหมือนผิดหวัง เสียงเหมือนจะร้องไห้

พูดเสร็จก็เงียบไปประมาณ 4 วินาที

"ขอโทษด้วยละกัน" ผมก็ตัดบทวางสายไป

 

หลังจากนั้นอีก 2 วัน เบอร์นี้ก็โทรมาหาผม 

"จริง ๆ เราสุ่มเบอร์มาหน่ะ เราฟังจากเสียงเธอ เธอยังไม่แก่ เราน่าจะลองคุยกันแล้วคบกันนะ เธอมีแฟนยังอ่ะ"

"???? ขอโทษนะครับ ตอนนี้ไม่สะดวกคุย"

"โอเค ๆ เดี๋ยวค่อยโทรมาใหม่"

 

วันต่อมาก็โทรมาอีก ประมาณเดิม โทรมาบ่อยจนผมรำคาญ

ผมเลย เมม เบอร์เธอว่า "อีโรคจิต" เพื่อตั้งใจว่าจะได้ไม่ต้องรับสาย

แล้วได้รับ SMS จาก "อีโรคจิต" ซ้ำ ๆ กัน 3 ครั้ง ภายในเวลา 30 นาที 

"โทรศัพท์ไป ไม่รับ"

"โทรศัพท์ไ่่ม่รับ แต่ปิดเครื่่องเลย คิดว่าตัวเองสำคัญแค่ไหน"

"โทรไปไม่รับ"

ผมไม่ได้สนใจ เพราะคิดว่าเธอเป็น......

"อีโรคจิต"

 

[ 5 ทุ่ม กว่า ๆ เมื่อคืน]

"อีโรคจิต" เห้ย!?!?

ผมกดวางสาย แล้วโทรกลับไปหาเพื่อนผม ให้มันทวนเบอร์อีกครั้ง 

เบอร์นั่นถูกต้อง นั่นหมายความว่า แฟนเพื่อนผม กับ "อีโรคจิต" คือคน ๆ เดียวกัน

ผมไม่เคยรู้จัก เคยเห็นหน้า เคยเห็นรูป แฟนเพื่อนผมคนนี้ มาก่อน

และผมก็คิดว่า แฟนเพื่อนผม หรือ "อีโรคจิต" ก็คงเช่นกัน

แล้วเรื่องราวมันเป็นยังไงวะ?!?

ผมจับต้นชนปลายไม่ถูก งง ไปหมด

สติผมถูกดึงกลับมา ด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น.....

"อีโรคจิต" โทรกลับมา เอาไงดีวะ รับ หรือ ไม่รับดี

 

"โทรกลับมาหาเราแล้วหรอ คิดถึงหล่ะสิ"

"เอ่อ..... คือว่า เราอยากถามว่าเอาเบอร์เรามาจากไหนหน่ะ" ผมตอบ

"เราสุ่มมามั่ว ๆ หล่ะ เบอร์เธอเสียงยังไม่แก่ นอกนั้นที่เราโทรไปเสียงแก่ ๆ ทั้งนั้น อายุเท่าไหร่อ่ะ"

".... เธอรู้จัก ปอนด์ (เพื่อนผม) มั้ย" ผมถาม

".... ไม่รู้จักหรอก " เธอตอบ

" เอางี้ ไม่อยากอ้อมค้อม ............ " ผมเล่าเรื่องที่เพื่อนผมขอให้ช่วยให้เธอฟัง และเธอก็เข้าใจว่า ผมรู้แล้ว ว่า "อีโรคจิต" กับ "แฟนเพื่อนผม" คือคน ๆ เดียวกัน

ผมได้ยินเสียงเธอสะอื้น เธอคงกำลังร้องไห้

"เราอยากเลิกกับปอนด์ ปอนด์ทำร้าย ตบตีเรา"

"แล้วไ้อ้ที่โทรหาผม มั่นเกี่ยวอะไรด้วย ผมไม่เข้าใจ คือปอนด์ไม่ดี ก็เลิกกับปอนด์ไปสิ" 

"เราเอาเบอร์เธอ มาจากโทรศัพท์ปอนด์ เราก็โทรไปเรื่อย ไม่มีอะไรหรอก ขอร้องนะ ว่าอย่าบอก ปอนด์เรื่องนี้"

"อื่ออ งั้นแค่นี้นะ เรานอนก่อน"

ผมยังติดใจ ในบทสนทนา อยู่หลายจุด เธอโกหกผมบางเรื่องแน่ๆ แต่สิ่งที่ผมสรุปได้อย่างนึงก็คือ

เธอคนนี้กำลังมีปัญหาอะไรสักอย่าง แต่ก็เรื่องของเธอ

แต่เพื่อนผมสิ แฟนมันกำลังมีปัญหา ผมควรเล่าเรื่องนี้ให้ เพื่อนผมฟังหรือไม่

 

"ฮัลโหล ว่าไง มันรับป่าววะ"

"ไม่รับหว่ะ" ผมตอบ

"เออ กุนึกว่ามันไม่ยอมรับโทรศัพท์กูสงสัยหลับแล้ว ขอบใจหว่ะ" 

 

 

 

 - [1] -

กิจวัตรอันดับแรกเมื่อมาถึงที่ทำงานคือ ชงกาแฟกิน

ผมเคยเชื่อว่ากินกาแฟแล้วทำให้หายง่วงนอน หลัง ๆ นี่ ที่กินเพราะมันเคยกินมากกว่า

กินหรือไม่กินกาแฟ มันก็ง่วงเหมือนเดิม (สำหรับผม) ฮา..

แต่สิ่งที่วันนี้ มันไม่เหมือนเดิมคือ พี่ที่ทำงานแทนที่แกจะกินกาแฟดำ เหมือนทุกวัน

วันนี้กินน้ำผลไม้ 100% ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นชอบกิน ผมตกใจพอ ๆ กับเห็นพญานาคที่แม่น้ำโขง

"กูเลิกและ เลิกกินกาแฟ เลิกบุหรี่ เลิกกินเหล้า กูจะกินแต่ของดี ๆ"

"อั้นแน้ะ" ผมอุทาน

"เมื่อวาน มันไปเดทกับหญิงมาหน่ะ" พี่อีกคนเสริม

"อ๋ออ กำลังมีความรัก ว่างั้น"

-------------------

 - [2] -

คุณเคยเปลี่ยนนิสัย หรือเปลี่ยนอะไร เพื่อคนที่รักมั้ย?

ผมว่ามันเป็นสิ่งที่ดีนะ แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเปลี่ยนเพื่ออะไร?

เปลี่ยนเพื่อคนที่เรารัก แล้วชีวิตเราดีขึ้นด้วย อันนี้ดี

อย่างพี่เค้า เลิกบุหรี่ เลิกเหล้า ถ้าทำได้ (ย้ำว่าถ้าทำได้) และตัวเองไม่รู้สึกอึดอัด ก็เป็นสิ่งที่ดีอ่ะ อย่างน้อยก็ดีกับตัวเอง

ผมเคย เลิกบุหรี่ เพราะแฟนเก่า ไม่ชอบ เธอบอกว่ามันเหม็น ตอนนั้นคิดแต่ว่า กูหลงเค้าหล่ะ จะให้กูไปปีนเอเวอเรส กูก็ไป แต่พอเราเลิกกัน ผมก็นึกขอบใจเธอเหมือนกัน ที่ทำให้เลิกบุหรี่ได้ (ภูมิใจที่ชีวิต เคยเลิกบุหรี่ได้ ภูมิใจเหมพอ ๆ กับได้รางวัล ลูกดีเด่นแห่งชาติหล่ะ ใครเคยเลิกบุหรี่จะรู้)

มันจะแตกต่างกับกรณีแบบนี้ แฟนไม่อยากให้ดูดบุหรี่ บอกว่าเหม็นแต่เราคิดว่า(ย้ำอีกทีว่าคิด แค่คิดเฉย ๆ)

("ขี้ก็เหม็น มึงไม่เลิกขี้บ้างหล่ะ กูไม่เลิกหรอก กูดูดของกูมาตั้งนานและ")

"จ้ะ เค้าจะพยายามเลิกนะ" พูดเอาใจแฟน แต่ยังดูดต่อ  เดี๋ยวก็จะถึงวันนี้

"เห้ย ไหนบอกจะเลิกดูดบุหรี่ ไม่เห็นเลิกเลย ถ้าเกิดไม่เลิกดูดบุหรี่ เราเลิกกัน"

"เลิกบุหรี่หรอ? ถ้ากุจะเิลิกดูดบุหรี่ กูเลิกกับมึงดีกว่า บุหรี่กูได้กับมันก่อนได้มึงอีก อิห่ารากกก"

จบไม่สวยทุกรายไป

ผมเองมีประสบการณ์ตรงกับเรื่องฝืนใจตัวเองเพื่อแฟน 1 ครั้งถ้วน

คือเรื่องโทรศัพท์

ไม่รู้ว่าเธอไปมีหุ้นอะไรอยู่ ทรู เทอ ไรรึป่าว ตอนทักษิณขายหุ้น AIS น่าจะซื้อไว้นะ จะได้โทรกันสบายเลย

ทำไมรู้ป่ะ เธอบอกผมว่า ผมต้องโทรหาเธอ เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน ทำเหมือนจะจ่ายยาให้กูกิน อย่าลืมดืมน้ำตามมาก ๆ นะ ค่ะ โ่อ่ยย

เรื่องนี้ฝืนจิตใจอย่างรุนแรงที่สุดในปฐพี ผมเองเป็นคนชอบความเป็นส่วนตัว เคยคิดเกลียดคนประดิษฐ์โทรศัทพ์มือถือในวูบหนึ่งเหมือนกัน แต่เอาเหอะ อย่างน้อยมันก็เอามาใช้ถ่ายคลิปได้ (555 ออกแนวกาม)

ผมไ่ม่ค่อยโทรหาใครถ้าไม่มีธุระจริง ๆ เพราะอย่างที่บอก ผมไม่ชอบเวลาที่คนอื่นโทรมาคุยเล่นไร้สาระ ในขณะที่ผมพักผ่อนอยู่ และผมก็จะไม่ทำแบบนั้น

เอากลับมา โทรหาเธอ เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน เรื่องนี้รับไ่ม่ได้อย่างที่บอก

ข้องใจ ๆ "ทำไมต้องโทรขนาดนั้นหล่ะ สงสัยเฉย ๆ"

" ก็ ตอนเช้า ตัวเองไม่ได้ไปส่งเค้า ที่มหาลัย แล้วจะรู้ได้ไง ว่าไปมหาลัยปลอดภัยมั้ย ใช่ป้ะหล่ะ"

(มึงไปมหาลัย หรือไปรบที่อิรัก ชีิวิตมึงเสี่ยงมากนะเนี้ยไปมหาลัยเนี้ย มึงจะปลอดภัยไปไหน โอ้โห) "จ้ะ ๆ มีเหตุผล" ผมตอบ

" แล้วตอนกลางวันเค้ากินข้าวรึยัง กินข้าวกับอะไรตัวเองจะรู้ได้ไงหล่ะ ถ้าไม่โทรมา "

(กูจะรู้ไปทำไมเนี้ย ไอ้เรื่องน่ารู้กว่านี้กูยังไม่รู้  มึงไม่กินข้าวแล้วป้ากูจะหิวข้าวหรอไง ตัวเองช่วยกินข้าวที ป้ากุหิวจะตายอยู่แล้วว โอ๊ะ ปัญญาอ่อนหว่ะ) "เออ ก็จริงของตัวเองหว่ะ " ผมตอบ

"ตอนเย็นจะได้รู้ ว่าเราถึงบ้านแล้ว ไม่ได้ไปเที่ยวไหน และก่อนนอน เราจะได้คุยกันเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดในวันไง"

(เอ้ออ ช่างคิดเน๊อะ ติด GPS ที่ตัวมึงเลยมั้ย กูจะได้รู้่ว่าตอนนี้มึงอยู่ไหน วัน ๆ นึงมึงไปไหนบ้าง มึงทำแบบ บิ๊ก บราเทอร์ ก็ได้ ถ่ายทอดสดทั้งวัน กูมีเวลาจะนั่งดู ว่ามึงทำอะไรวัน ๆ นึง) " โอเค ๆ เข้าใจละ" ผมตอบ

ผมก็ฝืนใจทำอยู่ได้ เกือบสองเดือนหล่ะ ชีวิตแม่งรำบากยิ่งกว่าเป็นทหารเกณฑ์อีก

วันหยุด ต้องตั้งนาฬิกาปลุกตอนเช้า โทรหา แล้วค่อยนอนต่อ

แบตโทรศัพท์ มีค่า พอ ๆ กับเงินในกระเป๋าตังเลย มึงห้ามหมดเชียไม่งั้นลำบาก

หมอจ่ายยา ให้กินหลังอาหาร  เช้า กลางวัน เย็น มึงลืมกินได้ แต่มึงห้ามลืมโทรหาเธอเชีย

ถ้าทำอะไรแบบฝืนใจและลำบากแบบนี้ ยังไงก็ต้องเลิกกัน

แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีว่า ถ้าเราเลือกจะฝืนใจทำอะไรเพื่อคบใคร ความรักครั้งนั้นไม่มีวันยืดยาว

-----------------------------

 - [3] -

ความรักคงไม่ทำให้คนถึงกับตาบอดหรอก แค่ บอดสีชั่วขณะหน่ะ